Maartje Collaris

Maartje Collaris Team Lingewaard Alpe d'HuZes.jpg

Het motto van de Alpe d’HuZes: opgeven is geen optie. Dat is waar ik voor ga, samen met mijn vader en mijn zusje Floor. In december 2014 werd er bij mijn vader de diagnose kanker gesteld. De wereld lijkt onder je voeten weg te vallen. Maar ondanks dat je even stil staat gaat alles om je heen verder. Verder naar het volgende hoogtepunt of het volgende dieptepunt. Dat is waar ik het komend jaar naar toewerk: het letterlijke en figuurlijke hoogtepunt op de Alpe d’HuZes. Voor mijn papa, maar ook voor alle mensen die getroffen zijn door deze ziekte.

Op het randje,
de afgrond,
Ik val,
tenminste,
dat denk ik.
Met mijn ogen gesloten,
denk ik,
aan het avontuur,
waar ik aan begonnen ben.
De koppigheid die door mij heen raasde,
als een woeste storm,
dwong mij te gaan.
Te gaan naar die plek.
Die plek,
waar alles bij elkaar komt,
maar tegelijkertijd,
alles uit elkaar valt.
Mijn grenzen vervagen,
met de dag,
met het uur,
met de minuut.
Het is wazig.
Ik zie niks.
Donker.
Stilte.
Daar is het weer.
Pats,
door elkaar.
Ik voel weer.
Ik zie weer.
Zo helder,
dat ik de top van de berg zie.
De top.
Om die te bereiken:
ga over het randje.

 

Deelnemers Team 2